Занает
Слива, оган, години.
Оган од дрва под бакарниот казан, па буриња од малешевски даб благун. Меѓу нив е целата работа — и години чекање.
Стариот начин
Чекори што не се прескокнуваат.
Како се прави ракија не е тајна. Секој знае дека почнува со овошје, дека поминува низ казан и дека ѝ треба време. Разликата е во тоа колку сериозно се зема секој од тие чекори.
Кај нас ниту еден не се скратува.
Плод
Се бере кога е зрела.
Календарот не кажува кога. Тоа го кажува сливата: кога е зрела, се бере. Не порано. Ракијата ќе биде онолку добра колку што бил плодот. Оганот и годините потоа не можат да го поправат тоа.
Оган
Оганот не се остава сам.
Оганот под казанот не се штелува со копче. Се следи, се дотерува, се чува цело време. Кога да се почне и кога да се запре не пишува во ниту еден рецепт. Тоа се учи од оној што го правел пред тебе.
Време
Потоа — ништо. Со години.
Од казанот ракијата оди во дабови буриња, направени од малешевски даб благун. Оттука натаму најтешкиот дел од занаетот е да не правиш ништо. ДОМАШНА чека пет години, МАЛЕШЕВЕЦ десет.
